كرده‌اند - تفسير مىنمودند و طبق خواهشهاى نفسانى و آراى خود تفسير نمىكردند ، هرگز دو نفر هم ، باهم اختلاف نمىكردند ، زيرا كه در مبدأ وحدت ، اختلافى نيست . و اين تحقيقى است ارزشمند و دقيق كه فقط روشن‌بينان و ژرف‌انديشان در دين ، به آن دست مىيابند ، نه كسانى كه فريفتهء سخنان گزاف مىشوند . 8 . و همين‌طور است رواياتى كه لفظ « فى علىّ » را در موارد متعدّدى مىافزايد كه همه براى مشخص كردن روشنترين افراد به‌عنوان توضيح و تفسير است نه اين‌كه بخواهد عبارتى بر متن بيفزايد . يكى از آنها روايتى است كه كلينى - با سندى ضعيف - از « عبد الرحمن بن كثير » نقل كرده كه از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : « ذلك بانّهم قالوا للّذين كرهوا ما نزّل اللّه سنطيعكم فى بعض الامر . » « 1 » پاسخ داد : به خدا سوگند ! دربارهء آن دو و پيروانشان نازل شده و آن گفتار خداوند - عزّ و جل - است كه جبرئيل بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل كرد : « ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ فى علىّ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ ؛ « 2 » اين به خاطر آن است كه آنان - براى كسانى كه نزول وحى الهى را / دربارهء على / ناخوش داشتند - گفتند : به زودى در بعضى امور از شما پيروى مىكنيم . » خيلى روشن است لفظ « فى علىّ » مورد نزول آيه را بيان مىكند كه آن منافقان را خشمگين ساخته بود ، چرا كه از فرمان خداوند دربارهء رهبرى حضرت على عليه السّلام و مسألهء خمس بدشان مىآمد چنان‌كه در ذيل حديث ، به آن اشاره شده است . « 3 » 9 . همين‌طور است رواياتى كه در لابه‌لاى قرائتها كلمهء « بمحمّد » را به‌عنوان

--> ( 1 ) . محمّد ( 47 ) آيهء 26 . ( 2 ) . كافى ، ج 1 ، ص 420 و 421 ، شمارهء 43 . ( 3 ) . علامهء مجلسى در توضيح اين تأويل به‌طور مفصل سخن گفته است . ر . ك : مرآت العقول ، ج 1 ، ص 322 و 323 .